Vrouw & Visie - Nieuwe Statenzijl

Dit zijn de tekst en de foto's die ik ingezonden heb voor de zomereditie van het tijdschrift Vrouw&Visie. Vrouw&Visie is een magazine en netwerkplatform voor ondernemende vrouwen in Noord-Nederland. Eerder mocht ik al o.a. de coverfoto van het lentenummer voor ze maken, en voor het zomernummer bestaat mijn bijdrage uit het onderdeel 'Mien Laifste Stee': mijn mooiste plekje in Noord-Nederland. 


 

Op 150 meter van de Duitse grens, aan het onderste puntje van de Dollard, ligt een piepklein gehuchtje. Vijf huizen, half verscholen tussen het groen, overschaduwd door een gigantische sluis die het water verdeelt in Dollard aan de ene kant en Westerwoldse Aa aan de andere kant:

Nieuwe Statenzijl.

Als ik met mijn kinderen naar Nieuwe Statenzijl ga, rennen ze voor me uit. Over de houten vlonders van het Marcelluspad, dwars door het riet, naar ‘de Kiekkaaste’. De vogelkijkhut middenin de kwelders, daar is het hen allemaal om te doen. 

Terwijl de kinderen vooruit rennen, neem ik de tijd. Rustig doorkruis ik het riet en geef mijn zintuigen de kost. Want dat riet, daar geniet ik zo van. De wind die het doet ruisen, de zon die het doet glanzen als goud. Jonge zwaluwen op hun eerste vlucht scheren langs me heen. De tijd lijkt even stil te staan. 

Nieuwe Statenzijl, voor wie de rust en ruimte wil,
Daar staat het tij en soms de tijd nog even stil.
En bij laag water spiegelt de Dollard zich in ’t slijk

Nieuwe Statenzijl, daar wil ik struinen achter de dijk.

(vrij vertaald fragment van ’Nij Stoatenziel’  door Ede Staal)